Stilgehouden.nl

Ontwerper Virgil Abloh sterft op 41-jarige leeftijd, Damien Hirst geeft NFT's weg en meer: Morning Links voor 29 november 2021

Bron

Om elke weekdag Morning Links in je inbox te ontvangen, meld je je aan voor onze Breakfast with ARTnews- nieuwsbrief.

De krantenkoppen

DE BAANBREKENDE, ZEER INVLOED ONTWERPER VIRGIL ABLOH , die high fashion en streetwear samenbracht en in talloze culturele sferen werkte, is op 41-jarige leeftijd overleden. De oorzaak was een zeldzame vorm van kanker, hartangiosarcoom, waarvan maar weinigen wisten dat er bij hem twee waren gediagnosticeerd. jaren geleden. De oprichter van het label Off-White , Abloh, was artistiek directeur van Louis Vuitton herenkleding en werd dit jaar gepromoveerd tot een rol bij het moederbedrijf, LVMH , dat hem "de machtigste zwarte executive in de machtigste luxegroep in de wereld”, schreef de hoofdmodecriticus Vanessa Friedman van de New York Times. Abloh leek onvermoeibaar en creëerde onder meer meubels, dj's en iconische albumhoezen. Kunstenaar Takashi Murakami produceerde een samenwerkingswerk met hem dat werd getoond op Gagosian , en schreef ooit dat, door hun gezamenlijke werk, "ik de adel van zijn karakter leerde kennen. Alles, van de manier waarop hij werkt tot hoe hij zijn tijd gebruikt tot hoe hij zijn oordeel velt, is principieel.” In 2019 was de carrière van Abloh het onderwerp van een reizend onderzoek dat zijn oorsprong vond in het Museum of Contemporary Art Chicago ; het is nu te zien bij de brandweerkazerne in Doha, Qatar.

ARCHEOLOGIE-UPDATES: Een team van het British Museum heeft een moddermoskee uit de 7e eeuw gevonden in Zuid-Irak, meldt Al Jazeera. Een ongeveer 800 jaar oude mummie werd ontdekt aan de rand van Lima, Peru, meldt de Guardian. En meer dan 100 kinderen die zo'n twee millennia geleden in urnen zijn begraven, zijn opgegraven in de regio Binnen-Mongolië in China, meldt de South China Morning Post.

de samenvatting

De Nagel Draxler- galerij wijdt een van zijn Berlijnse locaties aan NFT's en andere kunstwerken met betrekking tot de blockchain. Zijn werknaam: Crypto Cabinet . Als eerste is er in januari een show van dealer, schrijver en kunstenaar Kenny Schachter , die zei dat "geen enkele dag in mijn leven hetzelfde is geweest sinds ik de drie magische letters NFT ontdekte." [De kunstkrant]

Drie geleerden geloven dat een schilderij dat bekend staat als Staand mannelijk naakt het werk is van kunstenaar Lucian Freud , hoewel hij ontkende het te hebben geschilderd. De eigenaar van het stuk beweert dat Freud het van hem probeerde te kopen en zei dat hij het zou afwijzen als de verzamelaar weigerde. [De bewaker]

Journalist Ted Loos keek naar de praktijk van het voorverkopen van kunst aan favoriete klanten voordat het op kunstbeurzen te zien is. "Het managen van verwachtingen is een kunst", zegt dealer David Zwirner . “Je zult succesvol zijn in deze branche als je dat onder de knie hebt. Als je dat niet doet, doe je het niet.” [The New York Times]

Verzamelaar Valeria Napoleone bood een glimp van haar zeven verdiepingen tellende herenhuis in Londen, met opdrachten van ontwerpers Nathalie du Pasquier en Nanda Vigo , en selecties uit haar collectie, die is gewijd aan vrouwelijke kunstenaars, waaronder Haegue Yang , Michaela Eichwald , Judith Bernstein en veel meer. [Financiële tijden]

Miljardair Oracle-oprichter Larry Ellison bezit maar liefst vier schilderijen van Vincent van Gogh , waarvan er één in de suite in Fort Worth, Texas, hing waar president John F. Kennedy de nacht voor hij werd vermoord verbleef. Twee zijn nu te zien in een show in het Columbus Museum of Art in Ohio. [De kunstkrant]

In maart openen twee nieuwe musea in de Benesse Art Site op het met musea gevulde Naoshima-eiland in Japan: een locatie genaamd Valley Gallery , ontworpen door Tadao Ando (zijn negende gebouw op het eiland) en Hiroshi Sugimoto Gallery: Time Corridors , waar recente werken worden gepresenteerd van de artiest. [ArtAsiaPacific]

De Kicker

EEN VERRASSING VAN NOVEMBER. Damien Hirst heeft aangekondigd dat hij een gratis NFT heeft gegeven aan iedereen die zijn "Currency" NFT-project heeft gekocht, meldt Decrypt. (Heel attent!) Deze freebies hebben de vorm van 10.000 verschillende versies van zijn veelbesproken cover voor Drake 's nieuwste album, dat bestaat uit 12 emoji's van zwangere vrouwen. "Alles wat goed is gedaan, is kunst", zei Hirst op Twitter . "Met de steun en zegen van Drake heb ik dit gratis Thanksgiving-cadeau gemaakt." Sommige van deze nieuwe stukken zijn al te koop aangeboden voor mooie bedragen. Hirst zei dat zijn "hoop is dat jullie met dit gratis geschenk allemaal de opwinding kunnen delen en voelen die ik voel over NFT's en de digitale wereld, en hier is het en ik vind het geweldig!" We kunnen de opwinding voelen.

Gregory

Met Museum ontvangt zeldzame Poussin-schilderij van topverzamelaars Door de eeuwen heen doorgegeven, gekocht en verkocht, is een blits verzamelobject uit de 17e eeuw eindelijk in de museumcollectie terechtgekomen. Het Metropolitan Museum of Art in New York heeft Nicolas Poussin 's Agony in the Garden (1626-1627) ontvangen, met dank aan de New Yorkse verzamelaars Barbara en Jon Landau , die sinds 1995 elk jaar op de Top 200 Collectors-lijst van ARTnews staan. The Met bezit al zes Poussin-schilderijen, waaronder Midas Washing at the Source of the Pactolus (ca. 1627), dat deel uitmaakte van de oorspronkelijke aankoop van zaden waarmee het museum in 1871 werd opgericht. Nu heeft het zeven schilderijen van de kunstenaar met de toevoeging van Agony in the Garden, dat vandaag te zien is. De Landaus hebben de afgelopen 22 jaar Agony in the Garden in bezit gehad en het heeft sindsdien een prominente plaats ingenomen in de 'galerij in de middelste hal met vier van onze grootste meesterwerken', zei Jon in een e-mail. Ze hebben het werk recentelijk uitgeleend aan de tentoonstelling 'Poussin and God' van het Louvre in 2015. Hij vervolgde: "The Met had al de grootste groep Poussins in Noord-Amerika, en onze foto voegt echt iets toe aan de verzameling van de artiest en verbetert deze." "Poussin is deze titaan van de Europese kunst, ook al is hij voor sommige mensen niet per se een begrip", zegt David Pullins, associate curator bij de afdeling Europese schilderkunst van de Met. "Een van de redenen dat hij zo belangrijk is, is dat hij cruciaal is in het kleur-versus-lijndebat dat de Europese kunstproductie en kunsttheorie eeuwenlang zal domineren." Dit werk is bijzonder ongebruikelijk binnen het oeuvre van Poussin, aangezien het een van de slechts twee geaccepteerde werken van de kunstenaar is met olie op koper (in tegenstelling tot olie op doek). Agony in the Garden, met afmetingen van iets meer dan 24 inch bij 19 inch en slechts één millimeter dik, werd gemaakt kort nadat de Franse schilder in 1624 in Rome aankwam. Daar studeerde hij Italiaanse renaissanceschilderkunst en nieuwe archeologische ontdekkingen van Grieks-Romeinse oudheden. Destijds was Poussin grotendeels onbekend, aangezien hij nog maar net was begonnen met het leggen van de connecties die nodig waren om een grote aanhang te verzekeren. Hij had iets nodig om de aandacht op te vestigen, dus kocht hij een grote plaat koper, wat in die tijd een duur materiaal zou zijn geweest voor een jonge kunstenaar. Gewoonlijk zou koper zijn gebruikt om een ets te maken, en omdat men afdrukken kon maken met het koper als plaat, zou dat een kunstenaar helpen de kosten terug te verdienen die voor een vel ervan waren betaald. "Dit medium van olie op koper werd in het 17e-eeuwse Europa altijd gezien als een echt collectorsitem, een luxeobject – het verhoogde de lat", zei Pullins. “Het is vanaf het begin een blits object dat de aandacht op zichzelf vestigt. Het zou zoiets zijn geweest dat een verzamelaar zou hebben gehouden als een kleinere kastruimte die echt bedoeld was om van dichtbij te kijken, en dus natuurlijk beloont het dat soort van dichtbij kijken.  Nicolas Poussin, Doodsangst in de tuin (verso), ca. 1626-1627. Op de keerzijde van het schilderij staat een Latijns opschrift, "SALVATORIS IN HORTO GETSEMA / NI A NICOLAO POVSSIN COLORIBVS / EXPRESSA", dat overeenkomt met hoe het werk zou zijn geïnventariseerd bij het betreden van de collectie Carlo Antonio dal Pozzo, de broer van Cassiano dal Pozzo, die uiteindelijk Poussins grootste beschermheer in Rome zou worden. Doodsangst in de hof beeldt de nieuwtestamentische scène af waarin Jezus, na het laatste avondmaal, met de heiligen Petrus, Jacobus en Johannes naar de hof van Getsemane gaat. Zijn apostelen vallen prompt in slaap, zoals op de voorgrond te zien is, terwijl Jezus tot God de Vader bidt en vraagt of hij gespaard mag worden van zijn komende dood en later om kracht in wat komen gaat. Als reactie daarop daalt een vloed van engelen naar de aarde en brengen het kruis voort dat Jezus zal dragen en vervolgens tot de volgende dag zal worden gekruisigd. Aan deze compositie voegt Poussin een blokvormige stenen architecturale structuur toe die nog moet worden geïdentificeerd, maar die mogelijk zou kunnen verwijzen naar de oprichting van de kerk na Jezus' dood. De scène wordt meestal gedaan in een roodachtig oker palet dat wordt geaccentueerd met kleuraccenten in de kleding van de figuren. "Wat geweldig is aan dit werk, is dat je Poussin nog steeds zijn eigen gedachten ziet uitwerken over het kleur-versus-lijndebat," zei Pullin. “Er is nog steeds een echte erfenis van de Venetiaanse schilderkunst in het licht en de bediening in bepaalde delen, maar dan zijn er deze zware sculpturale, klassieke referenties met de figuren op de voorgrond en de architectuur en de achtergrond. Hij is het nog aan het uitzoeken." Landau noemde Poussin een 'goddelijke kunstenaar' en voegde eraan toe: 'De emotionele en artistieke onderbouwing van religieuze schilderijen is wat telt. Als ze met glans worden gedaan, kunnen religieuze schilderijen ons allemaal raken." De Landaus begonnen in de jaren zeventig met verzamelen, te beginnen met Amerikaanse modernisten, waaronder Arthur Dove, Milton Avery, Stuart Davis en Marsden Hartley. In de jaren '80 breidden ze hun interesse uit naar pre-impressionistische Franse kunstenaars zoals Courbet, Corot, Delacroix en Millet, en in de jaren '90 kwamen ze eindelijk tot schilderijen van oude meesters en beeldhouwkunst uit de Renaissance. Rond deze tijd raakten de Landaus bevriend met George Goldner, een curator bij de Met. In de loop der jaren "vroeg Goldner me op een dag of ik geïnteresseerd was in het zien van het mooiste schilderij dat in New York City te koop was", herinnert Jon zich. Samen gingen ze naar de beroemde galerie Wildenstein & Co. in New York, waar ze Poussins The Agony in the Garden zagen. "We vonden het een van de mooiste schilderijen die we ooit hadden gezien en maakten al snel afspraken om het te verwerven," voegde Jon eraan toe. Hoewel de Landaus op een gegeven moment twee werken van Poussin bezaten, scheidden ze uiteindelijk van het andere werk en hebben ze sindsdien hun toewijding verdubbeld om renaissance-sculptuur te kopen. Poussins doodsangst in de tuin, een werk van barokke kunst, 'werd een uitschieter in de collectie', zei Jon. Zoals met de meeste topverzamelaars, hebben de Landaus al tientallen jaren een voortdurende relatie met de Met. Ze hebben in de loop der jaren stukken uit hun collectie aan het museum uitgeleend, in commissies gezeten en een ander werk beloofd, Théodore Rousseau's Hamlet in de Auvergne (1830) , in 2020. "The Metropolitan is onze belangrijkste leraar van allemaal geweest", zei Jon. "Ontelbare medewerkers hebben op alle mogelijke manieren contact met ons opgenomen om onze kennis en ervaring van grote kunst te vergroten." Onder hen is Keith Christiansen, de voormalige voorzitters van de afdeling Europese schilderkunst van de Met, ter ere van wie de Landaus het werk schonk. "Keith Christiansen, heeft ons meer dan wie dan ook over kunst geleerd", zei Jon. "We beschouwen de Met als ons tweede thuis en de grootste artistieke instelling van het land." Pullins voegde toe: "Als curator verwacht je niet echt dat je op de deur wordt geklopt met het toevoegen van een Poussin – het is nogal een groot probleem."

Met Museum ontvangt zeldzame Poussin-schilderij van topverzamelaars Door de eeuwen heen doorgegeven, gekocht en verkocht, is een blits verzamelobject uit de 17e eeuw eindelijk in de museumcollectie terechtgekomen. Het Metropolitan Museum of Art in New York heeft Nicolas Poussin 's Agony in the Garden (1626-1627) ontvangen, met dank aan de New Yorkse verzamelaars Barbara en Jon Landau , die sinds 1995 elk jaar op de Top 200 Collectors-lijst van ARTnews staan. The Met bezit al zes Poussin-schilderijen, waaronder Midas Washing at the Source of the Pactolus (ca. 1627), dat deel uitmaakte van de oorspronkelijke aankoop van zaden waarmee het museum in 1871 werd opgericht. Nu heeft het zeven schilderijen van de kunstenaar met de toevoeging van Agony in the Garden, dat vandaag te zien is. De Landaus hebben de afgelopen 22 jaar Agony in the Garden in bezit gehad en het heeft sindsdien een prominente plaats ingenomen in de 'galerij in de middelste hal met vier van onze grootste meesterwerken', zei Jon in een e-mail. Ze hebben het werk recentelijk uitgeleend aan de tentoonstelling 'Poussin and God' van het Louvre in 2015. Hij vervolgde: "The Met had al de grootste groep Poussins in Noord-Amerika, en onze foto voegt echt iets toe aan de verzameling van de artiest en verbetert deze." "Poussin is deze titaan van de Europese kunst, ook al is hij voor sommige mensen niet per se een begrip", zegt David Pullins, associate curator bij de afdeling Europese schilderkunst van de Met. "Een van de redenen dat hij zo belangrijk is, is dat hij cruciaal is in het kleur-versus-lijndebat dat de Europese kunstproductie en kunsttheorie eeuwenlang zal domineren." Dit werk is bijzonder ongebruikelijk binnen het oeuvre van Poussin, aangezien het een van de slechts twee geaccepteerde werken van de kunstenaar is met olie op koper (in tegenstelling tot olie op doek). Agony in the Garden, met afmetingen van iets meer dan 24 inch bij 19 inch en slechts één millimeter dik, werd gemaakt kort nadat de Franse schilder in 1624 in Rome aankwam. Daar studeerde hij Italiaanse renaissanceschilderkunst en nieuwe archeologische ontdekkingen van Grieks-Romeinse oudheden. Destijds was Poussin grotendeels onbekend, aangezien hij nog maar net was begonnen met het leggen van de connecties die nodig waren om een grote aanhang te verzekeren. Hij had iets nodig om de aandacht op te vestigen, dus kocht hij een grote plaat koper, wat in die tijd een duur materiaal zou zijn geweest voor een jonge kunstenaar. Gewoonlijk zou koper zijn gebruikt om een ets te maken, en omdat men afdrukken kon maken met het koper als plaat, zou dat een kunstenaar helpen de kosten terug te verdienen die voor een vel ervan waren betaald. "Dit medium van olie op koper werd in het 17e-eeuwse Europa altijd gezien als een echt collectorsitem, een luxeobject – het verhoogde de lat", zei Pullins. “Het is vanaf het begin een blits object dat de aandacht op zichzelf vestigt. Het zou zoiets zijn geweest dat een verzamelaar zou hebben gehouden als een kleinere kastruimte die echt bedoeld was om van dichtbij te kijken, en dus natuurlijk beloont het dat soort van dichtbij kijken. Nicolas Poussin, Doodsangst in de tuin (verso), ca. 1626-1627. Op de keerzijde van het schilderij staat een Latijns opschrift, "SALVATORIS IN HORTO GETSEMA / NI A NICOLAO POVSSIN COLORIBVS / EXPRESSA", dat overeenkomt met hoe het werk zou zijn geïnventariseerd bij het betreden van de collectie Carlo Antonio dal Pozzo, de broer van Cassiano dal Pozzo, die uiteindelijk Poussins grootste beschermheer in Rome zou worden. Doodsangst in de hof beeldt de nieuwtestamentische scène af waarin Jezus, na het laatste avondmaal, met de heiligen Petrus, Jacobus en Johannes naar de hof van Getsemane gaat. Zijn apostelen vallen prompt in slaap, zoals op de voorgrond te zien is, terwijl Jezus tot God de Vader bidt en vraagt of hij gespaard mag worden van zijn komende dood en later om kracht in wat komen gaat. Als reactie daarop daalt een vloed van engelen naar de aarde en brengen het kruis voort dat Jezus zal dragen en vervolgens tot de volgende dag zal worden gekruisigd. Aan deze compositie voegt Poussin een blokvormige stenen architecturale structuur toe die nog moet worden geïdentificeerd, maar die mogelijk zou kunnen verwijzen naar de oprichting van de kerk na Jezus' dood. De scène wordt meestal gedaan in een roodachtig oker palet dat wordt geaccentueerd met kleuraccenten in de kleding van de figuren. "Wat geweldig is aan dit werk, is dat je Poussin nog steeds zijn eigen gedachten ziet uitwerken over het kleur-versus-lijndebat," zei Pullin. “Er is nog steeds een echte erfenis van de Venetiaanse schilderkunst in het licht en de bediening in bepaalde delen, maar dan zijn er deze zware sculpturale, klassieke referenties met de figuren op de voorgrond en de architectuur en de achtergrond. Hij is het nog aan het uitzoeken." Landau noemde Poussin een 'goddelijke kunstenaar' en voegde eraan toe: 'De emotionele en artistieke onderbouwing van religieuze schilderijen is wat telt. Als ze met glans worden gedaan, kunnen religieuze schilderijen ons allemaal raken." De Landaus begonnen in de jaren zeventig met verzamelen, te beginnen met Amerikaanse modernisten, waaronder Arthur Dove, Milton Avery, Stuart Davis en Marsden Hartley. In de jaren '80 breidden ze hun interesse uit naar pre-impressionistische Franse kunstenaars zoals Courbet, Corot, Delacroix en Millet, en in de jaren '90 kwamen ze eindelijk tot schilderijen van oude meesters en beeldhouwkunst uit de Renaissance. Rond deze tijd raakten de Landaus bevriend met George Goldner, een curator bij de Met. In de loop der jaren "vroeg Goldner me op een dag of ik geïnteresseerd was in het zien van het mooiste schilderij dat in New York City te koop was", herinnert Jon zich. Samen gingen ze naar de beroemde galerie Wildenstein & Co. in New York, waar ze Poussins The Agony in the Garden zagen. "We vonden het een van de mooiste schilderijen die we ooit hadden gezien en maakten al snel afspraken om het te verwerven," voegde Jon eraan toe. Hoewel de Landaus op een gegeven moment twee werken van Poussin bezaten, scheidden ze uiteindelijk van het andere werk en hebben ze sindsdien hun toewijding verdubbeld om renaissance-sculptuur te kopen. Poussins doodsangst in de tuin, een werk van barokke kunst, 'werd een uitschieter in de collectie', zei Jon. Zoals met de meeste topverzamelaars, hebben de Landaus al tientallen jaren een voortdurende relatie met de Met. Ze hebben in de loop der jaren stukken uit hun collectie aan het museum uitgeleend, in commissies gezeten en een ander werk beloofd, Théodore Rousseau's Hamlet in de Auvergne (1830) , in 2020. "The Metropolitan is onze belangrijkste leraar van allemaal geweest", zei Jon. "Ontelbare medewerkers hebben op alle mogelijke manieren contact met ons opgenomen om onze kennis en ervaring van grote kunst te vergroten." Onder hen is Keith Christiansen, de voormalige voorzitters van de afdeling Europese schilderkunst van de Met, ter ere van wie de Landaus het werk schonk. "Keith Christiansen, heeft ons meer dan wie dan ook over kunst geleerd", zei Jon. "We beschouwen de Met als ons tweede thuis en de grootste artistieke instelling van het land." Pullins voegde toe: "Als curator verwacht je niet echt dat je op de deur wordt geklopt met het toevoegen van een Poussin – het is nogal een groot probleem."

%d bloggers liken dit: